Rozwój małoskalowych reaktorów jądrowych SMR z eksperymentu technologicznego stał się jednym z kluczowych kierunków transformacji energetycznej w Polsce. Projekt ORLEN Synthos Green Energy (OSGE), wykorzystujący technologię SMR BWRX‑300, ma ambicję zbudować w Polsce flotę nowoczesnych, modułowych bloków jądrowych. Celem jest nie tylko wzmocnienie bezpieczeństwa energetycznego, ale także zapewnienie stabilnych dostaw niskoemisyjnej energii dla przemysłu, ciepłownictwa systemowego oraz rozwijającej się gospodarki wodorowej. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę założeń, technologii, harmonogramu i wyzwań związanych z planami budowy SMR przez ORLEN Synthos Green Energy.

ORLEN Synthos Green Energy – kim jest inwestor i jakie ma cele?

Spółka ORLEN Synthos Green Energy to joint venture PKN ORLEN oraz Synthos Green Energy, powołane do rozwijania projektów jądrowych w segmencie Small Modular Reactors. OSGE posiada wyłączne prawa do wdrażania w Polsce reaktorów BWRX‑300 firmy GE Hitachi Nuclear Energy, a także istotny pakiet licencji i know‑how w zakresie projektowania, budowy oraz eksploatacji tych jednostek. Połączenie doświadczenia ORLENU w energetyce i logistyce paliw z kompetencjami technologiczno‑przemysłowymi Synthosu pozwala budować kompleksowy model inwestora długoterminowego, a nie jedynie dewelopera projektów.

Strategiczne znaczenie SMR w portfelu Grupy ORLEN

Grupa ORLEN, transformując się w koncern multienergetyczny, potrzebuje stabilnych źródeł mocy, które zbilansują rosnący udział OZE. SMR doskonale wpisują się w tę strategię, ponieważ mogą:

• dostarczać stabilną, niskoemisyjną energię elektryczną dla rafinerii, zakładów chemicznych i petrochemii,
• produkować ciepło technologiczne i parę dla przemysłu energochłonnego,
• zasilać systemy ciepłownictwa systemowego w dużych aglomeracjach,
• tworzyć bazę dla przyszłej produkcji wodoru niskoemisyjnego.

Z perspektywy polityki energetycznej państwa, projekty OSGE stanowią uzupełnienie dla dużych elektrowni jądrowych (ang. large nuclear), realizowanych w ramach rządowego Programu Polskiej Energetyki Jądrowej. Komplementarność tych dwóch ścieżek – klasycznych bloków wielkoskalowych oraz SMR – ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia neutralności klimatycznej przy zachowaniu akceptowalnych kosztów systemu.

Technologia BWRX‑300 – charakterystyka i przewagi konkurencyjne

Serce projektu ORLEN Synthos Green Energy stanowi reaktor BWRX‑300 – małoskalowy, wrzący reaktor wodny (Boiling Water Reactor) najnowszej generacji. Jest to rozwinięcie sprawdzonej linii reaktorów BWR firmy GE, jednak znacząco uproszczone oraz zoptymalizowane pod kątem kosztów inwestycyjnych, bezpieczeństwa pasywnego i możliwości seryjnej produkcji modułów.

Parametry techniczne reaktora BWRX‑300

Najważniejsze cechy technologii BWRX‑300, istotne z punktu widzenia polskiej energetyki, to:

• moc elektryczna około 300 MWe (ok. 870 MWt mocy cieplnej),
• projektowa żywotność na poziomie minimum 60 lat,
• zastosowanie paliwa nisko wzbogaconego (LEU – Low Enriched Uranium, poniżej 20% U‑235),
• pasywne systemy bezpieczeństwa, oparte na naturalnej cyrkulacji i grawitacji,
• projekt uproszczonej obudowy bezpieczeństwa, zmniejszający liczbę komponentów,
• wysoka modułowość umożliwiająca prefabrykację kluczowych elementów w fabrykach.

Dla inwestorów oraz regulatora istotne jest, że BWRX‑300 bazuje na licencjonowanej technologii ESBWR (Economic Simplified BWR), co pozwala wykorzystać dane eksploatacyjne i doświadczenia z wcześniejszych generacji reaktorów wrzących. Ułatwia to proces licencjonowania i redukuje ryzyka technologiczne.

Bezpieczeństwo pasywne i standardy generacji III+

Nowoczesne reaktory SMR muszą spełniać rygorystyczne normy bezpieczeństwa, często wykraczające ponad minimalne wymagania regulacyjne. BWRX‑300 zaprojektowano jako reaktor generacji III+, w którym krytyczne funkcje bezpieczeństwa – takie jak chłodzenie rdzenia czy utrzymanie integralności obudowy bezpieczeństwa – są zapewniane głównie przez zjawiska fizyczne (grawitacja, konwekcja naturalna, rozszerzalność cieplna), a nie przez aktywne systemy wymagające dopływu energii elektrycznej.

W praktyce oznacza to, że w scenariuszu utraty zasilania (station blackout) reaktor może przez wiele dni pozostawać w bezpiecznym stanie bez potrzeby interwencji operatora. Z punktu widzenia opinii publicznej i władz lokalnych stanowi to jeden z kluczowych argumentów za akceptacją projektów SMR w pobliżu miast i ośrodków przemysłowych.

Ekonomia skali odwrócona – niższy CAPEX dzięki modułowości

Klasyczne reaktory wielkoskalowe korzystają z ekonomii skali – duża moc jednostkowa obniża jednostkowy koszt budowy. SMR, takie jak BWRX‑300, opierają się na koncepcji ekonomii skali odwróconej: mniejsza, powtarzalna jednostka ma być znacznie tańsza w realizacji dzięki prefabrykacji, standaryzacji projektów i powtarzalnym procesom montażowym.

Deklarowany przez GE Hitachi i partnerów cel kosztowy dla BWRX‑300 to całkowity koszt inwestycyjny rzędu 2 250–2 750 USD/kW zainstalowanej mocy. Jeśli te założenia zostaną osiągnięte w pierwszych projektach referencyjnych (Kanada, USA), polskie SMR mogą stać się wysoce konkurencyjne wobec elektrowni gazowych oraz klasycznych dużych bloków jądrowych, zwłaszcza w trybie kogeneracji (energia + ciepło).

Plany budowy SMR przez ORLEN Synthos Green Energy w Polsce

OSGE zarysował ambitną wizję zbudowania w Polsce całej floty reaktorów SMR. Strategia opiera się na podejściu flotowym, czyli realizacji wielu podobnych jednostek na bazie jednego, znormalizowanego projektu, co pozwala obniżyć koszty, skrócić harmonogramy i zoptymalizować proces licencyjny.

Potencjalne lokalizacje i zastosowania reaktorów BWRX‑300

Spółka analizuje kilkanaście lokalizacji na terenie kraju, zarówno w bezpośrednim sąsiedztwie dużych zakładów przemysłowych, jak i w pobliżu aglomeracji miejskich z rozbudowanymi systemami ciepłowniczymi. W przestrzeni publicznej przewijają się trzy główne typy zastosowań:

• SMR dla przemysłu – reaktory zlokalizowane przy kompleksach rafineryjnych, chemicznych i petrochemicznych, dostarczające energię elektryczną i parę technologiczną,
• SMR dla ciepłownictwa – jednostki zintegrowane z miejskimi sieciami ciepłowniczymi jako stabilne, niskoemisyjne źródło ciepła systemowego,
• SMR w systemie elektroenergetycznym – źródła regulacyjne, współpracujące z OZE i magazynami energii, wspierające stabilność KSE.

Tak zaprojektowany portfel umożliwia dywersyfikację przychodów i lepsze dopasowanie do lokalnych uwarunkowań sieciowych oraz potrzeb odbiorców końcowych. Lokalizacja SMR bliżej odbiorcy końcowego skraca również konieczne inwestycje w infrastrukturę przesyłową.

Harmonogram – kiedy pierwsze SMR ORLEN Synthos Green Energy?

Harmonogram rozwoju SMR jest wypadkową trzech czynników: dojrzałości technologii BWRX‑300, tempa procesów licencyjnych w Polsce oraz dostępności globalnego łańcucha dostaw. OSGE deklaruje, że:

• pierwsze decyzje zasadnicze i lokalizacyjne planowane są w perspektywie połowy dekady 2020–2030,
• proces uzyskiwania zezwoleń, projektowania i przygotowania placu budowy może potrwać 4–6 lat,
• sam fizyczny czas budowy jednego bloku BWRX‑300 szacuje się na około 3 lata.

W efekcie, realistyczny scenariusz zakłada uruchomienie pierwszego reaktora BWRX‑300 w Polsce pod koniec lat 20. lub na początku lat 30. XXI wieku. Dalej proces powinien przyspieszyć dzięki doświadczeniom z pierwszej budowy, ustandaryzowaniu dostaw i wypracowaniu modeli finansowania dla kolejnych lokalizacji.

Model finansowania – partnerstwa i kontrakty długoterminowe

Budowa SMR wymaga zaangażowania kapitału sięgającego kilkunastu miliardów złotych w perspektywie całej floty. OSGE przewiduje wykorzystanie zróżnicowanych źródeł finansowania, m.in.:

• kapitał własny udziałowców (ORLEN, Synthos, potencjalni inwestorzy finansowi),
• długowe finansowanie bankowe, w tym ewentualnie zielone obligacje,
• wsparcie instytucji międzynarodowych (EBI, EBOiR) dla projektów niskoemisyjnych,
• długoterminowe kontrakty PPA/CPA (Power Purchase Agreements / Heat Purchase Agreements) z odbiorcami przemysłowymi i operatorami sieci ciepłowniczych.

Kluczowe będzie wykazanie przez projekty OSGE wysokiej przewidywalności przychodów oraz odporności na zmienność cen uprawnień do emisji CO₂ i paliw kopalnych. W tym kontekście SMR mogą być traktowane jako infrastruktura krytyczna o charakterze quasi-regulowanym, co często obniża koszt kapitału.

Rola SMR w transformacji energetycznej Polski

Polska stoi przed zadaniem stopniowego wycofywania energetyki węglowej przy jednoczesnym dynamicznym rozwoju OZE. Wzrost udziału niestabilnych źródeł (wiatr, fotowoltaika) wymaga uzupełnienia ich stabilnymi, sterowalnymi mocami. Reaktory jądrowe SMR wpisują się w tę logikę zarówno jako źródła mocy podstawowej, jak i element systemu elastyczności.

Bezpieczeństwo energetyczne i niezależność od paliw kopalnych

Reaktory BWRX‑300 zastępują część mocy węglowych i gazowych, co ogranicza import paliw kopalnych i poprawia bilans handlowy państwa. Paliwo jądrowe jest dostarczane w cyklach kilkuletnich, co znacząco zmniejsza podatność systemu na krótkoterminowe kryzysy geopolityczne. Dla Polski, która przez dekady była uzależniona od importu gazu i ropy, dywersyfikacja miksu energetycznego z wykorzystaniem atomu ma wymiar strategiczny.

Redukcja emisji CO₂ i wsparcie dla przemysłu energochłonnego

Energia jądrowa charakteryzuje się jedną z najniższych emisyjności w całym cyklu życia spośród źródeł wytwórczych. Zastąpienie węglowych i gazowych bloków ciepłowniczo‑elektrycznych przez SMR pozwoli znacząco obniżyć emisje sektorowe, szczególnie w przemyśle chemicznym, stalowym czy papierniczym. Dla wielu gałęzi przemysłu energochłonnego dostęp do stabilnej, niskoemisyjnej energii jest warunkiem utrzymania konkurencyjności po wprowadzeniu mechanizmów takich jak CBAM (Carbon Border Adjustment Mechanism) w UE.

Integracja SMR z OZE i magazynami energii

SMR mogą pełnić rolę stabilnej bazy pod zmienne wytwarzanie z OZE. W scenariuszach wysokiego udziału wiatru i fotowoltaiki, reaktory BWRX‑300 mogą:

• pracować w trybie śledzenia obciążenia (load‑following), dostosowując moc do zapotrzebowania systemu,
• w okresach nadpodaży energii elektrycznej kierować część mocy cieplnej do produkcji wodoru lub ciepła sieciowego,
• wspierać stabilność napięcia i częstotliwości w sieci dzięki pracy w podstawie obciążenia.

Takie podejście tworzy hybrydowe systemy wytwórcze, w których energetyka jądrowa i OZE nie konkurują ze sobą, lecz współdziałają, zapewniając optymalne połączenie niskich emisji, bezpieczeństwa dostaw i akceptowalnych kosztów dla odbiorcy końcowego.

Regulacje, licencjonowanie i rola Państwowej Agencji Atomistyki

Kluczowym elementem realizacji planów SMR jest dostosowanie ram regulacyjnych i procedur licencyjnych. W Polsce za nadzór nad bezpieczeństwem jądrowym odpowiada Państwowa Agencja Atomistyki (PAA). Budowa pierwszych BWRX‑300 wymaga przetestowania nowych ścieżek licencyjnych, które będą podstawą dla całej kolejnej floty reaktorów.

Proces licencjonowania SMR w Polsce – główne etapy

Procedura licencyjna dla elektrowni jądrowej SMR obejmuje m.in.:

• uzyskanie decyzji zasadniczej ministra właściwego ds. energii,
• przeprowadzenie wstępnych analiz lokalizacyjnych i środowiskowych,
• opracowanie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,
• uzyskanie zezwolenia na budowę od PAA (po pozytywnej ocenie projektu),
• licencję na rozruch oraz późniejszą eksploatację reaktora.

W procesie tym uwzględniane są wymagania dyrektyw unijnych (m.in. dyrektywy o bezpieczeństwie jądrowym i odpadach promieniotwórczych) oraz standardy Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA). Dla OSGE kluczowe będzie skoordynowanie działań regulacyjnych z analogicznymi procesami w Kanadzie i USA, gdzie technologia BWRX‑300 również przechodzi procedury licencyjne.

Współpraca międzynarodowa i licencjonowanie transgraniczne

Jednym z benefitów technologii SMR jest możliwość wykorzystania tzw. licencjonowania odwoławczego – polegającego na korzystaniu z danych, analiz i doświadczeń z procesów licencjonowania w innych krajach. Jeśli BWRX‑300 zostanie jako pierwszy zbudowany i dopuszczony do eksploatacji w Kanadzie, polski regulator będzie mógł oprzeć część swoich ocen na tamtejszych wynikach testów i eksploatacji. Przyspieszy to wydawanie zezwoleń i ograniczy koszty przygotowania dokumentacji.

Wyzwania i ryzyka związane z budową SMR w Polsce

Mimo wielu zalet, projekty SMR – w tym inicjatywa ORLEN Synthos Green Energy – napotykają na szereg ryzyk i wyzwań, które muszą zostać realistycznie zidentyfikowane i odpowiednio zarządzane. Dotyczy to zarówno aspektów technicznych, regulacyjnych, jak i społecznych.

Ryzyka technologiczne i łańcuch dostaw

Choć BWRX‑300 opiera się na sprawdzonej technologii BWR, wciąż pozostaje reaktorem pierwszej floty (first‑of‑a‑kind) w zakresie modułowej prefabrykacji i uproszczonych systemów. Oznacza to:

• potencjalne ryzyko opóźnień w budowie pierwszych jednostek referencyjnych,
• niepewność co do rzeczywistych kosztów CAPEX/OPEX przed zakończeniem pierwszych projektów,
• konieczność rozwoju nowego łańcucha dostaw komponentów o wysokiej jakości jądrowej.

Istotnym wyzwaniem będzie także wykształcenie krajowych kompetencji w zakresie projektowania, montażu i serwisu modułowych reaktorów, tak aby jak największa część wartości dodanej pozostawała w polskiej gospodarce. OSGE deklaruje zamiar budowy lokalnych partnerstw przemysłowych i szkolenia kadr.

Akceptacja społeczna i komunikacja o bezpieczeństwie

Każdy projekt jądrowy w Polsce – niezależnie od skali – wymaga zdobycia zaufania społecznego. Dotyczy to zwłaszcza lokalnych społeczności w potencjalnych lokalizacjach SMR. Kluczowe elementy budowania akceptacji to:

• przejrzysta komunikacja o poziomach promieniowania i procedurach bezpieczeństwa,
• wyjaśnienie różnic między reaktorami najnowszej generacji a starszymi technologiami,
• zaprezentowanie korzyści lokalnych: miejsc pracy, inwestycji w infrastrukturę, wpływów podatkowych,
• włączenie samorządów i mieszkańców w proces konsultacji społecznych.

SMR mają przewagę w postaci mniejszej skali oddziaływania i możliwości lokalizacji bliżej odbiorców końcowych, ale to jednocześnie zwiększa widoczność projektów i wymaga szczególnie starannego podejścia do komunikacji ryzyka.

Konkurencja technologiczna i ryzyko „lock‑in”

Na globalnym rynku rozwijanych jest kilkanaście konkurencyjnych technologii SMR – od lekkowodnych PWR/BWR, przez reaktory chłodzone gazem i sodem, po koncepcje wysokotemperaturowe. Wybór BWRX‑300 przez OSGE oznacza strategiczne zaufanie do technologii lekkowodnej, ale rodzi również pytania o elastyczność wobec przyszłych innowacji, np. reaktorów czwartej generacji czy małych reaktorów wysokotemperaturowych dedykowanych produkcji wodoru. Z drugiej strony, koncentracja na jednej technologii pozwala maksymalizować efekty floty i minimalizować koszty uczenia się.

Wpływ programów SMR na gospodarkę i rynek pracy

Inwestycje w SMR, takie jak realizowane przez ORLEN Synthos Green Energy, mają potencjał generowania znaczących efektów gospodarczych. Dotyczy to zarówno bezpośrednich nakładów inwestycyjnych, jak i tworzenia trwałego łańcucha wartości w przemyśle krajowym.

Lokalny łańcuch dostaw i rozwój przemysłu

Budowa floty kilkunastu–kilkudziesięciu reaktorów BWRX‑300 w Polsce oznacza wieloletnie, przewidywalne zamówienia na:

• elementy konstrukcyjne i stalowe o podwyższonych parametrach,
• systemy automatyki, aparaturę kontrolno‑pomiarową,
• urządzenia pomocnicze (pompy, wymienniki, armatura),
• usługi montażowe, spawalnicze, NDT i inne specjalistyczne prace.

Jeżeli odpowiednio wcześnie zostaną zbudowane kompetencje i certyfikacje jądrowe w polskich firmach, znaczna część tych zamówień może zostać zrealizowana lokalnie. Tworzy to perspektywę rozwoju nowej gałęzi przemysłu – eksportu komponentów i usług dla projektów SMR w innych krajach.

Nowe miejsca pracy i wyzwania edukacyjne

Projekty SMR generują zapotrzebowanie na wysokokwalifikowane kadry – od inżynierów jądrowych, przez specjalistów ds. materiałów, aż po ekspertów IT wspierających cyfrowe systemy bezpieczeństwa. Uczelnie techniczne i ośrodki badawcze już dziś powinny rozwijać kierunki i programy kształcenia związane z energetyką jądrową.

OSGE, jako jeden z największych przyszłych pracodawców w tym segmencie, może odegrać wiodącą rolę w tworzeniu programów stażowych, szkół technicznych przyuczających do zawodów jądrowych oraz we współpracy z międzynarodowymi organizacjami szkoleniowymi. Długoterminowo, budowa kadr dla SMR stanie się jednym z czynników przewagi konkurencyjnej Polski w regionie.

SMR a duże elektrownie jądrowe – konkurencja czy synergia?

W debacie publicznej często pojawia się pytanie, czy rozwój małych reaktorów modułowych nie osłabi sensowności budowy dużych bloków jądrowych nad Bałtykiem. Analiza systemowa pokazuje jednak, że najbardziej racjonalnym podejściem jest traktowanie obu segmentów jako komplementarnych, nie konkurencyjnych.

Różne role w systemie elektroenergetycznym

Duże elektrownie jądrowe, o mocach rzędu 1 000–1 600 MWe na blok, są optymalne do pracy w podstawie obciążenia i zasilania krajowego systemu elektroenergetycznego na poziomie przesyłowym. Z kolei SMR, takie jak BWRX‑300, lepiej sprawdzają się:

• w pobliżu dużych odbiorców przemysłowych,
• w kogeneracji (prąd + ciepło),
• w roli lokalnych źródeł przy średnim poziomie napięcia.

Synergia polega na tym, że duże bloki zapewniają masową, tanią energię bazową, a SMR wypełniają luki lokalne i sektorowe, zwiększając elastyczność całego systemu.

Dywersyfikacja ryzyka projektowego i finansowego

Budowa tylko dużych elektrowni jądrowych oznacza koncentrację ryzyka w kilku bardzo kapitałochłonnych projektach. SMR pozwalają rozproszyć to ryzyko na wiele mniejszych jednostek, z krótszym czasem budowy i szybszym zwrotem z inwestycji. Dla sektora finansowego oznacza to możliwość stopniowego angażowania kapitału, a dla państwa – większą elastyczność regulacyjną i kontrolę nad tempem rozwoju mocy jądrowych.

Znaczenie OSGE dla pozycji Polski w regionie Europy Środkowo‑Wschodniej

Realizacja ambitnego programu SMR z wykorzystaniem technologii BWRX‑300 może uczynić Polskę liderem energetyki jądrowej nowej generacji w regionie. ORLEN Synthos Green Energy, budując pierwszą flotę SMR w UE, zyskuje potencjał eksportu know‑how, usług inżynieryjnych i rozwiązań regulacyjnych do innych krajów Europy Środkowo‑Wschodniej.

Potencjalne kierunki współpracy regionalnej

Do potencjalnych partnerów regionalnych zainteresowanych technologią SMR należą m.in. Czechy, Słowacja, Rumunia, Ukraina czy kraje bałtyckie. Polska, jako pierwsze państwo wdrażające BWRX‑300 na większą skalę, może zaoferować:

• doświadczenia z procesów licencyjnych i konsultacji społecznych,
• usługi projektowe, nadzorcze i serwisowe,
• udział polskich firm w budowach poza granicami kraju,
• wspólne programy szkoleniowe dla personelu jądrowego.

Otwiera to perspektywę wzmocnienia pozycji Polski nie tylko jako odbiorcy technologii, ale także jako aktywnego współtwórcy rynku SMR w Europie.

FAQ

Jakie są główne założenia projektu ORLEN Synthos Green Energy w zakresie budowy SMR w Polsce?

Projekt ORLEN Synthos Green Energy zakłada budowę floty małych reaktorów modułowych BWRX‑300, opartych na technologii GE Hitachi. Celem jest stworzenie w Polsce sieci nowoczesnych jednostek jądrowych o mocy około 300 MWe każda, pracujących zarówno na potrzeby przemysłu, jak i systemu elektroenergetycznego oraz ciepłownictwa. OSGE stawia na podejście flotowe, standaryzację projektów i szeroką prefabrykację, aby obniżyć koszty budowy SMR. Spółka planuje rozwój kilku–kilkunastu lokalizacji, z uruchomieniem pierwszego bloku w końcu lat 20. lub na początku lat 30.

Dlaczego ORLEN Synthos Green Energy wybrał technologię reaktora BWRX‑300?

Technologia BWRX‑300 została wybrana, ponieważ łączy sprawdzoną linię reaktorów wrzących BWR z innowacjami w zakresie modułowości i bezpieczeństwa pasywnego. Dla OSGE kluczowe były: możliwość seryjnej prefabrykacji, niższy CAPEX w porównaniu z klasycznymi blokami oraz prostsza architektura systemów bezpieczeństwa generacji III+. Dodatkowym argumentem jest zaawansowany proces licencjonowania BWRX‑300 w Kanadzie i USA, co zmniejsza ryzyko technologiczne w Polsce. Reaktor korzysta też z paliwa LEU i nie wymaga zupełnie nowej infrastruktury paliwowej, co ułatwia jego wdrażanie.

Jakie korzyści dla polskiej energetyki przyniosą małe reaktory modułowe SMR?

Małe reaktory modułowe SMR mogą znacząco zwiększyć bezpieczeństwo energetyczne Polski, dostarczając stabilnej, niskoemisyjnej energii niezależnej od paliw kopalnych. Reaktory BWRX‑300 zastąpią część wyeksploatowanych bloków węglowych i ograniczą konieczność importu gazu. Dzięki możliwości lokalizacji przy zakładach przemysłowych i systemach ciepłowniczych, SMR obniżą emisje CO₂ w przemyśle i ciepłownictwie. Dodatkowo, współpraca SMR z OZE i magazynami energii poprawi elastyczność KSE. Program OSGE stworzy też nowe miejsca pracy i wzmocni krajowy łańcuch dostaw w sektorze jądrowym.

Czy reaktory BWRX‑300 są bezpieczne dla ludzi i środowiska?

Reaktory BWRX‑300 zaprojektowano jako jednostki generacji III+ z rozbudowanymi systemami bezpieczeństwa pasywnego. Kluczowe funkcje, jak chłodzenie rdzenia, opierają się na zjawiskach naturalnych (grawitacja, konwekcja), a nie na aktywnych pompach wymagających stałego zasilania. Dzięki temu w razie utraty zasilania reaktor może przez długi czas pozostawać w bezpiecznym stanie bez interwencji operatora. Projekt wykorzystuje sprawdzone rozwiązania z rodziny reaktorów BWR oraz najnowsze standardy MAEA i regulatorów zachodnich. W Polsce dodatkowo każdy SMR będzie podlegać szczegółowej ocenie PAA i pełnej procedurze oddziaływania na środowisko.

W jakich terminach mogą powstać pierwsze SMR ORLEN Synthos Green Energy i gdzie będą zlokalizowane?

Realistyczny harmonogram zakłada, że pierwsze reaktory SMR ORLEN Synthos Green Energy mogą zostać uruchomione pod koniec lat 20. lub na początku lat 30. XXI wieku. Proces obejmuje wybór i zbadanie lokalizacji, uzyskanie decyzji zasadniczej, postępowanie środowiskowe, licencjonowanie przez PAA oraz samą budowę, szacowaną na około trzy lata. OSGE analizuje obecnie kilka–kilkanaście potencjalnych lokalizacji w pobliżu dużych zakładów przemysłowych i systemów ciepłowniczych. Konkretne miejsca zostaną wskazane po zakończeniu analiz technicznych, sieciowych i środowiskowych oraz uzgodnieniach z władzami lokalnymi.