Rynek turbin gazowych jest jednym z kluczowych segmentów globalnej energetyki gazowej, łącząc zaawansowaną inżynierię z rosnącymi wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa energetycznego, dekarbonizacji i elastyczności systemu elektroenergetycznego. Najwięksi producenci turbin gazowych na świecie wyznaczają standardy sprawności, niezawodności oraz integracji z odnawialnymi źródłami energii. Analiza ich oferty technologicznej, pozycji rynkowej oraz strategii rozwoju pozwala lepiej zrozumieć, w jakim kierunku zmierza globalna energetyka gazowa, jakie typy turbin są wybierane do elektrociepłowni, elektrowni szczytowo–rezerwowych i instalacji przemysłowych oraz jakie innowacje będą decydować o konkurencyjności w najbliższych dekadach.

Rola turbin gazowych w globalnej energetyce

Turbiny gazowe stanowią fundament nowoczesnych systemów energetycznych z kilku powodów. Po pierwsze, zapewniają bardzo szybki rozruch i możliwość regulacji mocy w krótkim czasie, co jest kluczowe przy rosnącym udziale niestabilnych OZE, takich jak wiatr i fotowoltaika. Po drugie, nowoczesne turbiny w układach gazowo–parowych osiągają sprawność elektryczną przekraczającą 62–63%, co pozwala ograniczać zużycie paliwa i emisję CO₂ w porównaniu z klasycznymi blokami węglowymi. Po trzecie, większość największych producentów turbin gazowych rozwija technologie spalania wodoru oraz mieszanin gaz–wodór, co w przyszłości może dalej obniżyć ślad węglowy sektora.

Na rynku dominują duże koncerny przemysłowe z Europy, USA i Azji, które oferują zarówno ciężkie turbiny klasy utility-scale (do pracy podstawowej), jak i lekkie turbiny aeroderivative, cenione w energetyce szczytowej, offshore oraz przemyśle naftowo–gazowym. Wśród aplikacji znajdują się: elektrownie gazowo–parowe, układy kogeneracyjne (CHP), małe elektrociepłownie lokalne, sprężanie gazu w gazociągach oraz napęd jednostek pływających.

Kryteria oceny największych producentów turbin gazowych

Aby rzetelnie scharakteryzować największych producentów turbin gazowych na świecie, warto przyjąć zestaw obiektywnych kryteriów. Rynek jest bardzo zróżnicowany, a sama wielkość wolumenu sprzedaży nie oddaje w pełni znaczenia danego producenta dla rozwoju technologii turbin gazowych.

• Łącznie zainstalowana moc turbin gazowych (GW) na świecie oraz liczba pracujących jednostek.
• Zakres mocy oferowanych turbin (od kilku do kilkuset megawatów) i różnorodność portfela produktów.
• Poziom sprawności w układach prostych i gazowo–parowych (combined cycle), parametry emisji NOx i CO₂.
• Doświadczenie w pracy w trudnych warunkach (klimat pustynny, offshore, wysokie wysokości n.p.m.).
• Rozwiązania serwisowe: globalna sieć serwisowa, programy modernizacji (retrofit), umowy LTSA.
• Innowacje: zdolność do spalania wodoru, biometanu, paliw niskokalorycznych i gazów procesowych.
• Stabilność finansowa oraz zdolność do realizacji dużych projektów EPC w energetyce zawodowej.

W oparciu o te kryteria za najważniejszych graczy uznaje się zwykle: GE Vernova (dawniej GE Gas Power), Siemens Energy, Mitsubishi Power, Ansaldo Energia, Baker Hughes (dawniej GE Oil & Gas), a także głównych producentów azjatyckich – w tym japońskie i koreańskie firmy rozwijające turbiny licencyjne i własne konstrukcje.

GE Vernova – globalny lider w segmencie turbin gazowych

GE Vernova, wydzielona z General Electric część odpowiedzialna za energetykę, jest jednym z absolutnych liderów rynku turbin gazowych. Firma może pochwalić się jedną z największych flot zainstalowanych jednostek na świecie, obejmującą zarówno ciężkie turbiny klasy F, H i J, jak i wysokosprawne konstrukcje aeroderivative. W wielu krajach bloki gazowo–parowe z turbinami GE stanowią podstawę systemów elektroenergetycznych, zwłaszcza tam, gdzie zachodzi szybkie odchodzenie od węgla na rzecz energetyki gazowej.

Flagowym produktem GE w najwyższej klasie mocy jest rodzina turbin HA (np. 9HA.01, 9HA.02, 7HA), osiągająca rekordowe wartości sprawności w układzie kombinowanym, przekraczające 63%. Jednocześnie producent intensywnie rozwija techniki niskoemisyjnego spalania, w tym palniki DLN (Dry Low NOx), pozwalające ograniczyć emisję tlenków azotu bez stosowania skomplikowanych instalacji oczyszczania spalin. Strategia GE Vernova zakłada dalszą poprawę elastyczności obciążenia – skrócenie czasu rozruchu, zwiększenie szybkości rampy mocy oraz możliwość stabilnej pracy przy bardzo niskim obciążeniu, co jest istotne w systemach z dużym udziałem OZE.

GE oferuje również szerokie portfolio usług serwisowych, w tym umowy długoterminowe, usługi modernizacji (upgrades) zwiększające moc i sprawność istniejących jednostek oraz cyfrowe rozwiązania do monitorowania stanu technicznego (condition monitoring) w trybie online. Dzięki temu utrzymuje silną pozycję nie tylko jako dostawca nowych turbin gazowych, ale także jako partner w całym cyklu życia instalacji.

Siemens Energy – europejski filar energetyki gazowej

Siemens Energy, wydzielony z koncernu Siemens, jest jednym z najważniejszych europejskich producentów turbin gazowych, z bardzo silną pozycją w Europie, na Bliskim Wschodzie oraz w Ameryce Łacińskiej. Portfolio obejmuje zarówno ciężkie turbiny gazowe klasy F i H (np. SGT5-4000F, SGT5-8000H), jak i mniejsze jednostki przeznaczone dla kogeneracji przemysłowej i ciepłownictwa miejskiego. Siemens jest znany z zaawansowanych rozwiązań w zakresie układów gazowo–parowych, które często stanowią punkt odniesienia w projektach dużych elektrowni CCGT.

Jednym z priorytetów rozwojowych Siemens Energy jest zdolność turbin gazowych do pracy na mieszankach gazu ziemnego i wodoru. Firma deklaruje, że większość nowoczesnych turbin osiąga już możliwość bezpiecznego spalania kilkudziesięcioprocentowych domieszek wodoru, a w perspektywie kolejnych lat celem jest osiągnięcie blisko 100% udziału zielonego wodoru. Jest to kluczowe z punktu widzenia strategii dekarbonizacji, zwłaszcza na rynkach europejskich, objętych restrykcyjną polityką klimatyczną.

Siemens Energy dynamicznie rozwija również rozwiązania cyfrowe: zaawansowane systemy sterowania, analitykę danych operacyjnych i diagnostykę predykcyjną. Umożliwia to optymalizację pracy turbin w czasie rzeczywistym, redukcję nieplanowanych przestojów oraz wydłużenie okresów międzyremontowych, co bezpośrednio przekłada się na ekonomię pracy jednostek gazowych. W obszarze serwisu producent posiada globalną sieć centrów remontowych oraz rozbudowane portfolio modernizacyjne, obejmujące m.in. zwiększanie mocy, poprawę sprawności i obniżenie emisji.

Mitsubishi Power – japońska precyzja i wysokotemperaturowe materiały

Mitsubishi Power, część grupy Mitsubishi Heavy Industries, to kolejny z kluczowych producentów turbin gazowych na świecie, szczególnie silnie obecny w Azji, na Bliskim Wschodzie oraz w Stanach Zjednoczonych. Firma zasłynęła z konstrukcji turbin klasy J i G, wykorzystujących zaawansowane materiały żarowytrzymałe i techniki chłodzenia łopatek, co umożliwia pracę przy bardzo wysokich temperaturach wlotowych. Dzięki temu turbiny te osiągają jedne z najwyższych sprawności wśród dostępnych rozwiązań.

Mitsubishi Power jest również jednym z pionierów długotrwałych testów i wdrożeń turbin pracujących na mieszaninach gazu ziemnego i wodoru w skali przemysłowej. W ramach kilku projektów demonstracyjnych w Japonii i poza nią wykazano możliwość stabilnej pracy przy wysokim udziale wodoru, co umacnia pozycję firmy w kontekście transformacji energetycznej. Istotne są także rozwiązania integrujące turbiny gazowe z instalacjami wychwytu i składowania CO₂ (CCS), co może być niezbędne w krajach o bardzo zaostrzonych limitach emisji.

Strategia Mitsubishi Power koncentruje się na dużych blokach gazowo–parowych oraz kompleksowych kontraktach EPC, obejmujących projekt, dostawę technologii, montaż i rozruch całych elektrowni. W ofercie znajdują się jednak również turbiny o mniejszej mocy, dedykowane układom kogeneracyjnym i przemysłowym, co pozwala adresować potrzeby szerokiego grona odbiorców – od energetyki zawodowej po duży przemysł chemiczny i rafineryjny.

Ansaldo Energia – europejski specjalista od modernizacji i licencji

Ansaldo Energia z Włoch to firma, która mimo mniejszej skali niż GE czy Siemens, odgrywa znaczącą rolę w segmencie turbin gazowych, szczególnie w Europie, na Bliskim Wschodzie i w Ameryce Południowej. Jej pozycja wynika zarówno z własnych konstrukcji, jak i z doświadczeń licencyjnych oraz zdolności do modernizacji turbin innych producentów. Dzięki temu Ansaldo często uczestniczy w projektach modernizacyjnych i repoweringowych, w których istniejące bloki są unowocześniane zamiast całkowitej budowy od podstaw.

W portfelu firmy znajdują się turbiny klasy średniej i dużej mocy, przystosowane do pracy w układach gazowo–parowych oraz w kogeneracji. Ansaldo rozwija również palniki niskoemisyjne i modernizacje pakietów spalania, które umożliwiają poprawę parametrów środowiskowych istniejących jednostek. Istotnym obszarem działalności jest serwis wielomarkowy (multi-brand), obejmujący serwis i upgrade turbin GE, Siemens i innych, co stanowi ważny atut konkurencyjny na rynku usług dla elektrowni gazowych.

W kontekście transformacji energetycznej Ansaldo Energia angażuje się w projekty związane z integracją turbin gazowych z magazynami energii, a także z wykorzystaniem paliw alternatywnych. Współpraca z ośrodkami badań materiałowych i uczelniami technicznymi wspiera rozwój nowych generacji komponentów wysokotemperaturowych, co ma znaczenie dla wydłużenia żywotności i poprawy sprawności turbin.

Baker Hughes i segment turbin dla przemysłu naftowo–gazowego

Baker Hughes, kontynuujący dziedzictwo GE Oil & Gas, jest jednym z głównych dostawców turbin gazowych i sprężarek dla przemysłu naftowo–gazowego, LNG oraz infrastruktury przesyłowej. Choć część portfela obejmuje turbiny wykorzystywane w wytwarzaniu energii elektrycznej, kluczowym rynkiem są aplikacje procesowe: napęd sprężarek gazu, instalacje skraplania LNG, sprężanie w gazociągach oraz napęd pomp w przemyśle petrochemicznym.

Turbiny aeroderivative Baker Hughes są cenione za wysoką sprawność przy częściowym obciążeniu oraz krótkie czasy uruchamiania, co jest istotne w dynamicznych procesach przemysłowych. Firma oferuje również zintegrowane rozwiązania obejmujące turbiny, sprężarki, systemy sterowania oraz instalacje pomocnicze, co ułatwia realizację złożonych projektów w formie „pod klucz”.

Wraz z rozwojem terminali LNG i rosnącym eksportem skroplonego gazu ziemnego, rośnie zapotrzebowanie na niezawodne turbiny do pracy ciągłej w wymagających warunkach. Baker Hughes inwestuje w technologie poprawiające niezawodność, monitorowanie online i diagnostykę predykcyjną, co pozwala minimalizować ryzyko przestojów w strategicznej infrastrukturze gazowej.

Producenci azjatyccy – rosnąca konkurencja technologiczna

W ostatnich latach coraz większą rolę w globalnym rynku turbin gazowych odgrywają producenci z Azji, zwłaszcza z Chin i Korei Południowej. Część z nich początkowo opierała się na licencjach technologicznych od europejskich i amerykańskich firm, jednak stopniowo rozwijają własne konstrukcje, dostosowane do lokalnych potrzeb i wymagań. Rosnąca skala krajowych programów budowy elektrowni gazowych w Azji sprzyja akumulacji doświadczeń projektowych i operacyjnych.

Chińscy producenci rozwijają ciężkie turbiny gazowe wysokiej mocy w ramach krajowych programów strategicznych, co ma w dłuższej perspektywie zmniejszyć zależność od importu technologii. Koreańskie koncerny przemysłowe z kolei koncentrują się zarówno na rynku krajowym, jak i na eksporcie do krajów rozwijających się, oferując konkurencyjne cenowo pakiety EPC obejmujące elektrownie gazowo–parowe średniej wielkości.

W perspektywie kolejnych lat można oczekiwać dalszego wzrostu udziału producentów azjatyckich w globalnej sprzedaży turbin gazowych, szczególnie w regionach rozwijających się, gdzie liczy się atrakcyjna relacja kosztów do parametrów technicznych. Jednocześnie firmy te coraz aktywniej inwestują w badania nad spalaniem wodoru i biometanu, co pozwala im nadążać za trendami dekarbonizacyjnymi.

Typy turbin gazowych i ich zastosowania w energetyce gazowej

Aby dobrze zrozumieć ofertę największych producentów turbin gazowych, warto przyjrzeć się podstawowym typom konstrukcyjnym i typowym obszarom zastosowań. Większość producentów oferuje kilka linii produktowych, różniących się mocą, konstrukcją i przeznaczeniem. Dzięki temu możliwe jest optymalne dopasowanie turbiny do konkretnego projektu – od dużej elektrowni systemowej po małą elektrociepłownię przemysłową.

Ciężkie turbiny gazowe klasy utility

Ciężkie turbiny gazowe (heavy-duty) to jednostki przeznaczone głównie do pracy w dużych elektrowniach w układach gazowo–parowych lub w pracy podstawowej (base load). Charakteryzują się:

• mocą pojedynczej turbiny od ok. 100 do ponad 500 MW,
• wysoką sprawnością w układzie kombinowanym (ponad 60%),
• długą żywotnością komponentów przy pracy ciągłej,
• możliwością integracji z zaawansowanymi systemami oczyszczania spalin i CCS.

Turbiny tego typu stanowią trzon inwestycji w nowoczesne elektrownie gazowo–parowe, które często zastępują wycofywane bloki węglowe. Najwięksi producenci stale poprawiają ich parametry, dążąc do podniesienia temperatury wlotowej i wykorzystania ceramiki oraz stopów niklu.

Turbiny aeroderivative – elastyczność i szybki rozruch

Turbiny aeroderivative wywodzą się z silników lotniczych i są przystosowane do pracy stacjonarnej w energetyce oraz przemyśle. Ich kluczowe cechy to:

• stosunkowo niewielka masa i kompaktowa konstrukcja,
• bardzo szybki rozruch i wysoka elastyczność regulacji mocy,
• wysoka sprawność w częściowym obciążeniu,
• łatwość transportu i montażu, co sprzyja zastosowaniom mobilnym i offshore.

Takie turbiny są chętnie stosowane w elektrowniach szczytowych, do bilansowania systemu energetycznego, w instalacjach offshore na platformach wydobywczych oraz w projektach zapewniających rezerwę mocy dla systemów z dużym udziałem OZE. Producenci tacy jak GE Vernova i Baker Hughes posiadają w tym segmencie rozbudowaną ofertę.

Trendy technologiczne: wodór, cyfryzacja i elastyczność pracy

Najwięksi producenci turbin gazowych intensywnie inwestują w trzy główne obszary rozwoju: możliwość spalania alternatywnych paliw (w tym wodoru), cyfryzację i automatyzację oraz zwiększenie elastyczności pracy jednostek. Te trendy są odpowiedzią na zmieniające się wymagania systemów energetycznych, politykę klimatyczną i rosnącą konkurencję ze strony magazynów energii oraz rozproszonych źródeł odnawialnych.

Spalanie wodoru i paliw alternatywnych

Jednym z kluczowych wyzwań technologicznych jest dostosowanie turbin gazowych do spalania wodoru, biometanu, gazów procesowych i mieszanin o zmiennej kaloryczności. Wodór ma znacznie inne właściwości spalania niż metan – m.in. większą szybkość płomienia i szerszy zakres palności – co wymaga przeprojektowania komór spalania i systemów chłodzenia. Najwięksi producenci, tacy jak Siemens Energy, GE Vernova i Mitsubishi Power, prowadzą intensywne prace badawczo–rozwojowe, obejmujące:

• projektowanie palników zdolnych do stabilnego spalania mieszanin H₂–CH₄,
• badania wpływu wodoru na materiały łopatek i komór spalania,
• opracowanie systemów sterowania uwzględniających zmienne właściwości paliwa.

Docelowo ma to umożliwić eksploatację obecnie instalowanych turbin w przyszłości na wysokim udziale zielonego wodoru, bez konieczności ich całkowitej wymiany.

Cyfryzacja i diagnostyka predykcyjna

Nowoczesne turbiny gazowe są wyposażone w rozbudowane systemy pomiarowe i czujniki, generujące ogromne ilości danych operacyjnych. Najwięksi producenci rozwijają własne platformy cyfrowe, które służą do:

• ciągłego monitorowania stanu turbin (vibration, temperatury, parametry spalania),
• predykcji awarii i optymalizacji harmonogramów remontowych,
• optymalizacji pracy pod kątem zużycia paliwa i emisji,
• analizy flotowej – porównania wielu jednostek w różnych lokalizacjach.

Dzięki temu użytkownicy mogą zwiększyć dyspozycyjność jednostek, zredukować nieplanowane postoje oraz lepiej zarządzać ryzykiem eksploatacyjnym. Dla producentów jest to jednocześnie narzędzie budowania długoterminowej relacji z klientem i źródło danych do dalszego rozwoju konstrukcji.

Konkurencja technologii: turbiny gazowe vs OZE i magazyny energii

Rozwój odnawialnych źródeł energii oraz spadek kosztów magazynowania energii (baterie litowo–jonowe, magazyny przepływowe) wpływa na perspektywy rozwoju rynku turbin gazowych. Z jednej strony rosnący udział OZE zmniejsza zapotrzebowanie na wytwarzanie z paliw kopalnych w ujęciu rocznym, z drugiej – wymaga coraz większej elastyczności i mocy rezerwowej, którą zapewniają przede wszystkim elektrownie gazowe.

Najwięksi producenci odpowiadają na tę konkurencję poprzez oferowanie:

• turbin o bardzo szybkim starcie i wysokiej dynamice zmiany obciążenia,
• bloków gazowo–parowych zdolnych do częstego cyklicznego rozruchu (cycling),
• integracji z bateriami i magazynami energii, które poprawiają profil pracy jednostki,
• rozwiązań pozwalających obniżyć minimalne obciążenie bez pogorszenia parametrów emisji.

W efekcie turbiny gazowe coraz częściej pełnią rolę elastycznego „bufora” dla systemu elektroenergetycznego, a nie tylko źródła wytwarzania w podstawie obciążenia. To przesunięcie roli rynkowej wymaga ciągłych usprawnień konstrukcyjnych i serwisowych.

Jak wybrać producenta turbiny gazowej do konkretnego projektu?

Inwestorzy planujący budowę elektrowni lub układu kogeneracyjnego stają przed pytaniem, którego producenta turbiny gazowej wybrać. Decyzja ta zależy od szeregu czynników technicznych, ekonomicznych i regulacyjnych. Najwięksi producenci oferują zbliżone parametry sprawności i niezawodności, ale różnią się detalami konstrukcyjnymi, zakresem usług i doświadczeniem w konkretnych aplikacjach.

• Profil pracy – czy jednostka będzie pracować w podstawie, czy w trybie szczytowym i regulacyjnym.
• Wymagana moc – dobór klasy turbiny (ciężka vs aeroderivative, pojedynczy blok vs blok wielomodułowy).
• Dostępność serwisu – obecność lokalnych centrów serwisowych, dostępność części zamiennych.
• Możliwości paliwowe – planowany udział biometanu, wodoru lub gazów procesowych w przyszłości.
• Warunki lokalne – klimat, wysokość n.p.m., jakość paliwa, ograniczenia środowiskowe.
• Doświadczenia referencyjne – liczba podobnych instalacji zrealizowanych przez danego producenta.

W praktyce duże projekty energetyczne często są poprzedzone konkursem ofertowym (tender), w którym najwięksi producenci przedstawiają własne konfiguracje bloków, modele gwarancji serwisowych i scenariusze pracy. Ostateczny wybór to kompromis między ceną, parametrami technicznymi, ryzykiem projektowym i długoterminową strategią paliwową kraju lub przedsiębiorstwa.

Znaczenie turbin gazowych dla transformacji energetycznej

Znaczenie turbin gazowych w procesie transformacji energetycznej jest często przedmiotem debat. Z jednej strony nawołuje się do całkowitej dekarbonizacji, z drugiej – większość scenariuszy transformacji uznaje gaz ziemny za paliwo przejściowe, które ma zastępować węgiel i ropę, jednocześnie umożliwiając integrację wysokiego udziału OZE. Najwięksi producenci turbin gazowych aktywnie pozycjonują swoje technologie jako element ścieżki do gospodarki neutralnej klimatycznie.

Kluczowe argumenty przemawiające za rolą turbin gazowych to:

• niższa emisja CO₂ na jednostkę energii niż w przypadku węgla i oleju opałowego,
• możliwość szybkiej budowy nowych mocy wytwórczych w porównaniu z energetyką jądrową,
• elastyczność pracy i wsparcie dla niestabilnych źródeł odnawialnych,
• potencjał do stopniowego przechodzenia na paliwa odnawialne, takie jak zielony wodór czy biometan.

Dzięki tym cechom turbiny gazowe pozostaną istotnym elementem miksu energetycznego przez kolejne dekady, choć ich rola będzie się zmieniać – od pracy w podstawie obciążenia do coraz bardziej elastycznego wsparcia systemu, a także do współpracy z technologiami wychwytu CO₂ i magazynowania energii.

FAQ

Jakie są największe firmy produkujące turbiny gazowe na świecie? Do największych producentów turbin gazowych należą obecnie GE Vernova (dawniej GE Gas Power), Siemens Energy, Mitsubishi Power, Ansaldo Energia oraz Baker Hughes w segmencie przemysłu naftowo–gazowego. Firmy te dostarczyły łącznie tysiące jednostek na całym świecie i odpowiadają za większość mocy zainstalowanej w nowoczesnych elektrowniach gazowych i gazowo–parowych. Coraz bardziej liczą się również producenci azjatyccy, szczególnie z Chin i Korei, którzy rozwijają własne konstrukcje i konkurują kosztowo na rynkach rozwijających się.

Jaką sprawność osiągają nowoczesne turbiny gazowe w elektrowniach? Nowoczesne turbiny gazowe w układach prostych osiągają sprawność elektryczną rzędu 38–42%, natomiast w blokach gazowo–parowych, gdzie wykorzystuje się dodatkowo ciepło spalin w turbinie parowej, łączna sprawność może przekraczać 62–63%. Rekordowe jednostki, oferowane np. przez GE Vernova czy Mitsubishi Power, zbliżają się do 64% sprawności netto w sprzyjających warunkach. Tak wysokie parametry sprawiają, że elektrownie gazowo–parowe są obecnie jednymi z najbardziej efektywnych konwencjonalnych źródeł energii elektrycznej.

Czym różnią się ciężkie turbiny gazowe od turbin aeroderivative? Ciężkie turbiny gazowe (heavy-duty) projektuje się głównie z myślą o długotrwałej pracy ciągłej w dużych elektrowniach systemowych i blokach gazowo–parowych. Mają masywną konstrukcję, wysoką moc jednostkową i są zoptymalizowane pod kątem trwałości oraz sprawności przy stałym obciążeniu. Turbiny aeroderivative wywodzą się z silników lotniczych, są lżejsze, łatwiejsze w transporcie i charakteryzują się bardzo szybkim rozruchem oraz dobrą sprawnością przy częściowym obciążeniu. Dlatego stosuje się je w elektrowniach szczytowych, przemyśle naftowo–gazowym, na platformach offshore oraz w instalacjach wymagających dużej elastyczności i mobilności.

Czy turbiny gazowe mogą pracować na wodór zamiast gazu ziemnego? Coraz więcej producentów turbin gazowych oferuje jednostki przystosowane do spalania wodoru w mieszankach z gazem ziemnym, a w perspektywie kilku–kilkunastu lat zakłada się możliwość pracy nawet na blisko 100% udziale wodoru. Wymaga to specjalnie zaprojektowanych palników, komór spalania i systemów sterowania, które zapewnią stabilny płomień i utrzymanie niskich emisji NOx. Obecnie większość nowych turbin gazowych może bez większych modyfikacji spalać kilkunastoprocentowe domieszki wodoru, a trwające projekty pilotażowe stopniowo zwiększają ten udział.

Dlaczego inwestorzy wybierają elektrownie gazowe zamiast węglowych? Elektrownie gazowe są wybierane zamiast węglowych głównie ze względu na niższą emisję CO₂ i zanieczyszczeń powietrza (pyły, SO₂), wyższą sprawność energetyczną oraz dużo większą elastyczność pracy. Turbiny gazowe mogą szybko zwiększać i zmniejszać moc, co jest kluczowe przy dużym udziale niestabilnych OZE w miksie energetycznym. Dodatkowo bloki gazowo–parowe zwykle wymagają krótszego czasu budowy i mniejszej powierzchni niż klasyczne elektrownie węglowe. Coraz większe znaczenie mają także regulacje klimatyczne i systemy handlu emisjami, które podnoszą koszty eksploatacji węgla w porównaniu z gazem ziemnym.